لعنت به تو (قسمتی از سروده هایم )

 

لعنت به تو و خنده های ناب تو                      لعنت به تو و خنده های پشت نقاب تو

 

لعنت به تو و به نامه های فریبانه ات                لعنت به تو و خنده های بی صدای تو    

 

            

لعنت به آن نامه های مستانه ات                 لعنت به آن صداقتی که ریختم به پای تو

 

 

لعنت به آن گریه های فریبانه ات                لعنت به آن احساسی که ریختم به پای تو 

 

         

لعنت به عشق پاکی که ریختم به پای تو         لعنت به آن لحظه ای که رفتم ز یاد تو

 

                                                                             ترکیه - شهریور ۸۶

 

سحر - قسمتی از سروده هایم

 

سحر آمد به خواجه این چنین گفت                حکایت از جدایی ها چنین گفت

 

که می خواهم تو را اما تو نیستی                     که می مانم ولی تنها تو نیستی

 

صداقت پیشه کن ای هر که هستی             جدایی پیشه کن عشقم تو نیستی

 

همی از خواب با فریاد پرید م                      نکاه کردم هیچ کس را ندیدم

 

شبی را بی سحر آغاز کردم                       به یادش نامه هایش باز کردم

 

سحر گفتا که من صادق ترینم                  که از عشق گذشته بهترینم

 

که او رویای دیرینه مرا برد                       که می خواهم چنین در نامه هایش

 

که می مانم ولی بی تو غریبم                    که او غربتت دیوانه ام کرد

 

به سوز دل مرا پروانه ام کرد                  شدم شاکی ز نامه هایش از عشق  

 

که غم بردم از رسوایی دل                  اه تو اشک شفقتت باز مرا به خواب نمی برد

 

                                                               شهریور ماه ۸۲ - دانشگاه باهنر کرمان